قبيل اراجيف ديگر ، آن گاه بخارى حديث ثقلين را كه ديگران همه نقل كرده‌اند ذكر نكرده است . ديگرانى كه نقل كرده‌اند من بعضى را عرض مىكنم به عنوان تيمن و تبرك ، مطالب ديگرى در اين احاديث باشد اميدوارم توفيقى باشد بعداً ذكر شود . مسلم در كتاب صحيح ، ج 7 ، ص 122 مىگويد : اين حديث ثقلين ، صحيح است ، ابن عبدربه در عقدالفريد ، ج 2 ، ص 158 و 346 و ابن حجر در الصواعق المحرقهء ص 90 ، 87 ، 75 و . . . ، ابوداود در صحيح خود ، ترمذى درسنن خود جزو دوم ص 307 ، نسائى در خصائص ص 30 ، امام حنبل در ج 3 ، مسند ص 14 و 17 ، حاكم در ج 3 ، مستدرك ص 109 ، حافظ ابونعيم اصفهانى درحليهء الاولياء ج 1 ، ص 355 ، سبط ابن جوزى درتذكره ص 182 ، ابن اثير جزرى درأسدالغابهء ، ج 2 ، ص 12 ، نورالدين مالكى درص 25 ، فصول المهمهء ، محمد بن يوسف گنجى در كفايهء الطالب ص 130 ، فخر رازى ، درتفسير ، ج 3 ، ص 18 ، محمد بن سعد كاتب درطبقات ج 4 ، ص 8 ، ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه ج 6 ص 130 . مرحوم آقاى بروجردى به اين حديث خيلى اهميت مىداد ، مىفرمود : « حالاممكن است به ما بگويند كه چرا دعواى على وخلفاء را راه مىاندازيد ؟ ما فعلًا بيشتر به اين حديث كار داريم